La Palma 1 oktober – saboteur

ok…in ’t Nederlands dan maar weer..

Tijdens mijn gebruikelijke koffie en ontbijtmomentje surf ik graag wat op internet. Social media, nieuws, websitebijwerken etc. Dat kan je natuurlijk lang niet overal maar hier heb ik gewoon internet in de haven en zelfs aan boord. Een enorme luxe. Maar het risico is dan ook meteen levensgroot dat je van ’t een in ’t ander wordt gezogen en er dus veel tijd in gaat zitten…. Zo  ook vandaag.

Tijdens mijn tweede kop koffie besluit ik ook maar eens te kijken naar de mogelijkheden voor een afzonderlijke fotopagina op mijn website. Dat maakt het makkelijk om snel even terug te kijken. Heb eerder al eens een halfslachtige poging gewaagd maar die was dus niet succesvol. In mijn ideaalbeeld zouden de foto’s dan ook weer moeten teruglinken naar de afzonderlijke blogposts en dat alles natuurlijk met de minst mogelijke moeite… Hoe moeilijk kan het zijn! Welnu, moeilijker dan ik dacht natuurlijk….er blijkt dan nogal wat programmeerwerk aan te pas te moeten komen en daar heb ik niet zoveel zin in (of eigenlijk, weinig kaas van gegeten). Na veel gegoogle besluit ik dan ook maar voor een eenvoudigere versie waarbij ik maandelijks alle foto’s verzamel en in een album zet… Maar ook dat kost nog wel even tijd want halverwege wil ik het natuurlijk toch weer net even anders…  Oftewel, het is al ruim in de middag wanneer ik de laptop dichtklap… En ik heb zoveel nuttiger dingen te doen…

De volgende projecten wil ik toch een dezer dagen eens zien af te breien:

  • De aries automatiseren: oftwel een (oude) maar lichte autohelm stuurautomaat (ST2000) koppelen aan de windvaan zodat ik de boot ook electronisch (zonder wind) op de windvaan kan laten sturen. Dat is niet alleen een backup voor de bestaande zware autohelm maar kan ook handig zijn in verband met het lagere stroomverbruik (het aansturen van de windvaan kost zeer weinig kracht, de stuurkracht wordt door het stuwende water geleverd).
  • Muggengaas voor de kajuitdeurtjes maken. Met name erg handig indien ik de Gambia rivier opvaar. Heb in de pilot gelezen wat daar allemaal rondvliegt en kruipt en dat wil je niet binnen hebben!
  • De nieuwe Victron Diodebrug installeren. In minder begaanbare gebieden wil ik wel zeker zijn van mijn energievoorziening.
  • En mede daarom wil ik ook de windgenerator werkend hebben. Deze moet ik nog aansluiten, regelaar en dumpload installeren en verbinden met de accubank en de wieken natuurlijk aan de generator. De generator hangt al wel in de bezaan.

Kortom genoeg te doen… Aangezien ik begin van de avond heb afgesproken met Bas en zijn vriendin om te komen eten en een kaart dan wel bordspelletje te doen resteert er vandaag niet heel veel tijd meer voor bovenstaande projectjes. Het installeren van de Victron lijkt echter een plug & play actie dus dat pak ik dan maar even bij de kop. Deze poging strand echter vrijwel meteen. De terminals van de oude diodebrug bestaan uit M6 boutjes terwijl die op de Victron M8 boutjes zitten. Niet dramatisch natuurlijk maar dat betekent wel dat ik op de, zorgvuldig op maat gemaakte kabels, nieuwe terminals moet zetten. En dat lukt alleen wanneer ik mij met mijn slanke lichaam half in het motorruim worstel dan wel dat ik de kabels allemaal ‘even’ loshaal. Ik vermoed dus dat het ’t laatste gaat worden… en dat kost dan weer even wat meer tijd dan ik nu heb. Dan maar even met de automatisering van de windvaan prutsen, na wat McGyveren heb ik de stroomvoorziening in ieder geval aan de praat. De bevestiging van de arm van de autohelm bewaar ik voor later. Tijd voor een snelle douche om fris en fruitig aan het diner te kunnen verschijnen. Na nog wat keuvelen over het vangen van vissen met de buren bestijg ik mijn aluminium ros en begeef mij richting Cancagos. De zon schijn top mijn bolletje en ’t is een lekkere 28 graden. Prima weer om een stukje te fietsen. Het is niet ver maar er zit wel een klein colletje in ergens halverwege….en halverwege dat colletje gutst het zweet mij alweer van den kop (voor Willem:hoofd). Het fris en fruitige is er dan ook al snel af… de tweede helft is vrijwel helemaal bergaf dus kan ik weer wat droogwaaien. Gelukkig drukt Bas mij vrij snel een koud biertje in de handen zodat ik wat kan rehydrateren…

Het hoofdmenu bestaat uit een paar (grote) zelfgemaakte en heerlijke pizza’s die we lekker buiten op ’t terras naar binnen schuiven en wegspoelen met een wijntje. Bas en Cecilia (vriendin van Bas) houden van kaart/bordspelen maar het is vaak moeilijk om voldoende gelijkgestemden bij elkaar te krijgen. Voor vanavond hebben ze naast mijn persoon ook nog een andere vriend uitgenodigd zodat we met z’n vieren Saboteur kunnen spelen. Het blijkt een kaartspel te zijn waarbij je je als dwerg/gnoom een weg moeten banen naar een klomp met goud. Maar niet iedere dwerg is een aardige dwerg (net als in ’t echte leven) er kunnen ook saboteurs tussen zitten (en dat weet je dan weer niet van elkaar). Het is een vermakelijk spelletje en voor de verandering win ik ook nog! Vervolgens is de pizza genoeg ingedaald om ruimte te maken voor het dessert, een zelf gemaakte Tiramisu. Ook lekker natuurlijk maar waar blijven al die calorieën…. Inmiddels is het al na middernacht en er zijn mensen die moeten werken… Tijd om de terugtocht te aanvaarden (met wat extra gewicht op de botten), het ontbijt morgen kan ik rustig overslaan in ieder geval!

This entry was posted in Dutch. Bookmark the permalink.

2 Responses to La Palma 1 oktober – saboteur

  1. Hans Eman says:

    Als je de genen van je vader hebt, hoef je voor die calorieën niet bang te zijn.

Wil je reageren? Dat kan!