Dinsdag 17 december – R.I.P. Brownbird

Wanneer ik met het ochtendkrieken met een kopje koffie in de hand de wereld aanschouw zie ik Brownbird nog met z’n kopje onder een vleugel op het dek zitten. Hij is er kennelijk maar bij gaan zitten, wel zo stabiel. Op een enkele squal na was het een rustige nacht en heb ik vrij veel kunnen slapen. Mijn ontbijt bestaat vanochtend uit een paar koppen koffie, wat knapperige biscuitjes en een nieuw boek (The one hundred year old man who climbed out the window and disappeared). Prima wakker worden zo. Na de koffie doe ik nog een inspectie rondje over het dek en gooi wat half opgedroogde vliegende vissen terug de zee in. Dat doe ik allemaal heel zachtjes en Brownbird merkt er niks van zo te zien, blijft lekker met z’n kop onder een vleugel zitten. Zal wel een zware nacht gehad hebben Eind van de ochtend heeft Brownbird zich echter verplaatst naar het gangboord (normaal gesproken zit ie naast de hoofdmast), daar hangt ie wat tegen de voetrail en de middenbolder aan en tuurt wat over zee.
Dat ziet er toch minder energiek uit moet ik zeggen en ik begin mij wel een beetje zorgen te maken. Ik gooi wat voedsel z’n kant op en wat zoet water maar hij reageert er niet op. Ik kan nu zelfs vlak bij hem komen maar zelfs als ik het eten tegen z’n snavel duw of z’n snavel in een bakje water moet hij er niks van hebben. Ik vrees dan toch het ergste voor Brownbird. Vanaf het gangboord en al leunend tegen de voetrail kijkt hij met halve oogjes over de onstuimige zee, ik kan weinig meer voor ‘m doen behalve af en toe wat bemoedigende woorden z’n kant op sturen. Wanneer ik weer even binnen heb zitten lezen en even aan dek ga kijken hoe ’t met Brownbird gesteld is blijkt ie verdwenen te zijn. Het zou een beetje naïef zijn te denken dat ie is opgeknapt en het luchtruim heeft verkozen boven de wiebelende boot, ik vrees dat ie met of zonder hulp van een passerende golf een zeevogelgraf heeft verkozen. RIP Brownbird
Vanmiddag weer eens even goed op de kaart gekeken en ik heb er vanmiddag zo rond het middaguur 500 mijl opzitten van de ruim 1900 die ik moet afleggen tot Suriname. Ben dus over een kwart van de totale trip. De rest van de middag lees ik lekker verder in mijn boek, doe nog een dutje en in de avond heb ik nog even contact met zowel de Deesse als de Ikiro via de SSB. Beide zijn onderweg naar Barbados en zullen naar verwachting daar eind deze week arriveren. Andy van de Ikiro heeft nog wat kooktips die mij hongerig maken dus na het babbelkwartiertje ga ik rap aan het diner en daarna net zo snel alvast een eerste avonddutje doen. Op naar een volgende dag!

This entry was posted in Dutch. Bookmark the permalink.

7 Responses to Dinsdag 17 december – R.I.P. Brownbird

  1. Robert says:

    Arme vogel.. maar ja het is een solo tocht!!
    Dit moet genieten zijn.. Ik zit hier in 30cm sneeuw en gebruik jou verslag om te vergeten waar ik ben.. ruilen??
    Keep going Gab.. super

  2. Elise says:

    Ook ik was me aan je verstekeling gaan hechten 🙁 Ik denk nu dat hij zijn naderend einde al een paar dagen zag aankomen, en bewust jouw boot heeft gekozen om van zijn nadagen te genieten en rustig te sterven. Je bent flink opgeschoten met die harde wind! Wel leuk dat je ons toch nog op de hoogte kunt houden. Is die dagenlange grote leegte met nergens land in zicht zo indrukwekkend als ik denk, of gewoon saai?

  3. Kees en anya says:

    Zeevogels zoals een booby (soort stormvogel)worden
    aan dek meestal zeeziek dus maak je geen zorgen.
    Goede wacht

    Groeten uit Martinique

  4. Ans says:

    Toch jammer dat je hitch hikertje is omgevallen. Weg aanspraak en gezelligheid. Moet je het weer in je uppie rooien! Hou alles heel tot de overkant. Goeie vaart!

  5. skipper says:

    Het blijkt trouwens een jonge Jan van Gent (gannet) te zijn geweest en voor zijn doen was ie wat uit koers…. Vermoedelijk door een storm oid uit z’n normale omgeving gewaaid.

Wil je reageren? Dat kan!