Bonaire 21 juni – Gearriveerd in Nederland!

Tegen de ochtendschemering heb ik ook Aves de Barlevento en Aves de Sotavento in ’t zicht. Dat wil zeggen ik zie een witte lichtteken dat Aves Sotavento staat. Ben dus wakker genoeg gebleven om er niet op vast te lopen, wel zo handig. Wanneer het een keer licht is ben ik nog zo’n kleine 20 mijl van Bonaire verwijderd maar is er nog niets van te zien. Het eerst wat ik van het eiland zie is een wit torentje, dat blijkt de Willemstoren te zijn die op de zuidpunt van Bonaire staat. Inmiddels is de wind ook lekker toegenomen en waait het tussen de 25 en ruim 30 knopen. Alleen op de (iets gereefde) genua loop ik nu nog steeds ruim 6 knopen dat gaat dus lekker! Net voor de zuidpunt werk ik binnen nog even een ontbijtje naar binnen. Wanneer de boot een flinke zwieper maakt van een golf af begint de stuurautomaat te piepen en geeft de boodschap ‘Drive stopped’, maar dat is niet de bedoeling! Bij opnieuw inschakelen werkt ie gewoon weer maar dit is wellicht ook weer iets waar ik even in moet duiken. Geen enkele stuurautomaat hebben is geen optie als solozeiler! Ter hoogte va de zuidelijke punt van Bonaire moet ik gijpen en de boom moet eruit. Dat betekent dus weer even wat acrobatiek op het voordek en het inrollen van de genua (vanwege de kotterstag). Bij het inrollen van de genua knapt de reeflijn van de genua, precies op een van de slijtagepunten. Ik had de reeflijn al een keer omgedraaid dus ik kan de genua nog wel een stuk uitrollen maar niet meer helemaal. Met tegen de 30 knopen wind is dat echter niet zo’n ramp… Wanneer ik langs de kust van Bonaire langs de zoutbergen vaar komt er een kitesurfer mij tegemoet, het is een kiteboard met hydrofoil (zo’n vleugeltje op een stokkie eronder). Dat betekent dat het board dus zo’n 40 a 50 cm boven het water zit, bizar gezicht. De man passeert mij met enorme snelheid maar zwaait toch relaxed naar mij. Binnen no time is ie uit zicht. Wanneer ik het laatste stukje hoog aan de wind moet varen rol ik de genua maar in en motor ik rustig richting Kralendijk. Eenmaal vlak bij de moorings neem ik contact op met de haven om te informeren welke mooring ik mag proberen te grijpen. Het maakt ze niet uit dus ik vaar op een mooring af die vlak bij het Dinghy dok van Karels beachbar is. Hoef ik niet zo ver te motoren en is de kans groter dat ik droog aan wal kom. Mijn nieuwe Canadese buren maken zich met hun dinghy zojuist uit de voeten maar komen mij wel eerst even helpen om wat touwtjes aan de mooring te knopen. Super! Ook Ellen en Martin van de Acapella hebben mij blijkbaar aan zien komen en komen aangesjeest met de dinghy om even te helpen. Met alle hulp lig ik lekker snel vast en heb ik meteen de eerste tips en trics van Bonaire binnen. Wanneer ik de boot verder gereed aan het maken ben komen ook Martin en Bertie van de Blues nog even langs op de terugweg van hun boodschappen trip. Kortom, het is hier gezellig. Nadat de boot goed vastligt en de huiken over de zeilen liggen pomp ik de bijboot op om maar eens te gaan inklaren. Customs en Immigratie zitten in een groot pand op een steenworp afstand van mijn mooring. De eerste stap, customs lukt maar immigratie blijkt nog niet aanwezig. Of ik om half drie wil terugkomen dan zouden ze er moeten zijn. Prima, dat geeft mij even de kans op een eerste verkenning en een koele versnapering bij de Watta Friettent verderop waar ze tevens Hollandse Nieuwe verkopen! Ik houd het even bij een frikadel speciaal en een colaatje. Om half drie sta ik weer bij de officials op de stoep, helaas is ook nu de immigratie er niet en ze komen vandaag ook niet meer begrijp ik. Of ik morgen kan terugkomen, dat kan! Dan maar even een biertje bij Karel doen voordat ik retour ga naar mijn boot. Van de vriendelijke bar dame krijg ik te horen dat er vanavond een DJ is en dat de mensen dan tot ca. 03.00 uur staan te hossen op de dansvloer aan het water. Dat belooft dus een weinig rustige avond te worden… Wanneer ik bij het vallen van de schemering mijn ankerlicht aan wil doen blijkt die niet meer te werken. Verdorie, wat nu weer. Normaal gesproken is het een slecht contact bij een dek stekker maar daar is nu geen sprake van, er moet dus iets anders aan de hand zijn. Ik maak de bedrading verder los maar kom er niet achter wat ’t is. Ook het doormeten van LED verlichting is niet zo eenvoudig, daar moet ik eerst maar eens op studeren alvorens ik de mast in ga om het lampje en de contacten aldaar te contoleren. Voor het frummelen aan de contacten op het voordek zet ik mijn bril af en om naar het toplicht te kijken zet ik ‘m weer op. Het gevolg is dat het brillenkoortje niet achter mijn kop zit maar onder mijn kin hangt. En dat blijkt niet zo handig te zijn….bij een van mijn trips door het gangboord haak ik met mijn hand per ongeluk achter het koortje en mijn bril vliegt af. Jawel de plomp in. Ok, het is en oudere bril maar wel een bril met nog prima heldere glazen. Ik baal er enorm van maar ik kan er nu weinig meer aan doen. Wellicht morgen eens kijken of ik ‘m kan zien liggen alhoewel dat met 8 meter diepte nog niet mee zal vallen. Voor vannacht hijs ik mijn zelfgemaakte en zelfdenkende ankerlichtje maar en besluit meteen dat ik vanavond maar eens even Kralendijk in ga. Beter daar naar knoertharde beats luisteren dan in mijn kooi! Om een kleine bodem te leggen bestel ik bij ’t frietkot eerst maar eens twee broodjes goulash kroket en ga vervolgens naar een pleintje waar een bandje live muziek staat te spelen. Met een biertje in de hand sta ik het een tijdje aan te kijken maar besluit dan toch eens verder te gaan kijken. Op naar de volgende kroeg. Een van de kroegen, Klein Havanna, doet mij denken aan mijn oude stamkroeg in Den Haag (de Bieb) en ik voel mij er meteen thuis. Niet alleen dat het blijkt tevens een cigarbar te zijn! Dat kan gen toeval zijn dus ik verwen mijzelf maar eens met een heerlijke Romea & Juliette die ik ook gewoon binnen aan de bar mag oproken. Ik raak er aan de praat met een aantal gezellig semilocale jonge Hollandse gasten. Ze gaan morgen naar de laatste dag van de worldcup windsurfen (freestyle) in Lac Bay (oostkant Bonaire), mocht ik zin hebben dan kan ik morgen met ze meerijden nadat ze in klein Havana de wedstrijd België – Rusland hebben gekeken. Klinkt als een goed plan! Wanneer even na 02.00 uur de kroeg sluit besluiten we om nog even een afzakkertje te doen bij Karels want die is tot 03.00 uur nog open. Van een hossende mensenmenigte is er geen sprake, sterker nog het is erg rustig. Wanneer ook deze kroeg de bar dichtgooit is het de hoogste tijd om mijn bootje en vooral mijn kooi eens op te zoeken. Na vier gebroken nachten en de kroegentocht van vanavond ben ik ernstig toe aan een comateuze nachtrust. Tegen half vier in de ochtend gaat ’t licht dan ook snel uit. Het was een mooie eerste kennismaking met Bonaire!

This entry was posted in Dutch. Bookmark the permalink.

One Response to Bonaire 21 juni – Gearriveerd in Nederland!

  1. Bregt says:

    Proficat! Weer goed gedaan! Enjoy Bonaire!
    Stevige korte golven aan die zuidkant hadden wij ook, de tonijn sprong er rond onze boot uit het water!
    Jibe city (Lac) is echt de moeite, de coolste windsurfplek ever!
    Duikers genoeg daar om die bril op te halen als het free diven niet lukt door al die sigaren! 🙂
    Wij gaan morgen naar Curaçao marine en de boot gaat er vr 6 maanden op de kade, Lynn vliegt maandag terug, ik de 4de.

Wil je reageren? Dat kan!