Trinidad 13 juli 2016 – Iets te vieren

De ochtend begint compleet grijs en met wat lichte regen. Vandaag staat er weer lassen op het programma dus dat betekent dat de stroom eraf moet en ik dus geen (werkende) koelkast heb. Ik besluit dan ook maar de koelbox uit te graven die ik zorgvuldig achterin de achterkajuit heb opgeborgen. Als alles goed gaat is het lassen eind van de dag klaar en dat wil ik dan wel kunnen vieren met een koud biertje! Na wat graafwerk weet ik de koelbox te veroveren en ga ik even op pad om een zak ijs te halen. Ruim voor tien uur is de boot klaar voor de lasser. Uiteraard is er om 10.00 uur nog geen lasser maar om 10.30 komt ie aanwandelen. Jawel, wandelen dus zonder lasapparaat. Dat betekent weinig goeds. Aangezien zijn benzine aangedreven lasapparaat achterop zijn vrachtwagentje staat wil hij wachten tot het opklaart zodat zijn lasunit niet nat wordt. Wachten dus maar weer…. Rond half twaalf begin ik trek te krijgen dus ga even wat te eten halen. Bij de Rotihut staat een lange rij dus rijd ik even door naar de hoofdweg waar ook diverse eetstandjes staan. Ik wil niet te lang wegblijven want je weet maar nooit wanneer de lasser komt. Met een bak met prut onder de snelbinders fiets ik rap terug naar de boot. Net wanneer ik de eerste lepel in het braaksel zet komt de lasser aanrijden. Hij zet zijn vrachtwagentje neer en zegt dat ie zo terugkomt. Tijd is een rekbaar begrip hier en pas rond twee uur komt ie verontschuldigend terug. Schiet dus weer lekker op. Het lassen gaat wel snel maar de stringer is met het erin beuken van de nieuwe plaat staal uit vorm geraakt. Die hadden we eigenlijk moeten fixeren bij het pas maken van de plaat maar da’s nu te laat… Met de autokrik en veel geweld van een hamer ramt ie het spant weer in de goede richting. Stukje bij beetje begint het er weer op te lijken en wordt het spant op de plaat vastgelast. Om half vijf is de boel van binnen afgelast maar dan moet het lastigste nog gebeuren, het buiten aflassen (deels op de kop dus). En dat gaat ‘m vandaag dus niet meer worden… Wel slijpt de lasser de lasnaden en de andere ongerechtigheden nog even glad maar dan is het voor vandaag weer klaar. Ik bied de lasser een biertje aan om het feit te vieren dat het gat (in ieder geval van binnenuit) dicht is maar de lasser blijkt geheelonthouder. Ik zal het bier dus alleen moeten opdrinken. De lasser gaat er vandoor en komt morgen vroeg (voor zijn begrip dan) langs om de buitenzijde af te lassen en glad te slijpen. Met dat slijpen aan de binnenzijde is het uiteraard weer een enorme bende aan stof binnen dus dat ga ik eerst maar een beetje opruimen zodat ik weer kan wonen aan boord. Het is een neverending story. Net voor zessen fiets ik rap even naar de supermarkt voor wat snacks (voor bij het bier) en vers water (voor de nadorst). Ik kom er Paulo tegen en die weet mij te vertellen dat er bij Coral Cove vanavond vanaf een uur of zeven weer een borrel gehouden wordt. Ik moet ook komen vind hij. Klinkt als een plan. Terug aan boord en met de boel weer enig sinds leefbaar trek ik een koud biertje open en proost op mijn (bijna) gerepareerde scheepje. Na nog een biertje (op een been kan je tenslotte niet lopen) en een nootje ga ik douchen. Aangezien ik vandaag ook nog eens jarig ben heb ik besloten vanavond maar eens uit eten te gaan. Het wordt Zanzibar en ik trakteer mijzelf er op een ijskoude Hoegaarden witbier en een flinke hamburger. Over de kosten maak ik mij geen zorgen daarvoor ben ik vanavond gesponsord J. Met een volle maag fiets ik terug naar de boot, graai wat bier uit de koelbox en fiets door naar Coral Cove. En jawel, wederom geen kip te bekennen…en ik ben nu toch echt fashionably late… Wellicht verplaatst of alsnog afgelast. Ik heb blijkbaar weinig geluk met feestjes op deze locatie… Ik ga dan ook maar terug naar de boot om verder uit te buiken. Ik ben al enige tijd op rantsoen qua sigaren (niet te vinden hier) maar voor deze bijzondere dag maak ik graag een uitzondering. Ik heb nog een paar Dominicaanse longfillers bewaard voor speciale gelegenheden. De sigaren heb ik indertijd (in Suriname) van Swen gekregen als dank voor het passen op hun boot (sy Solar Planet). Met wat smartlappen op de achtergrond (moet toch wat als er geen foute kroeg in de buurt is), nog een biertje en deze prima longfiller van Swen sluit ik de dag af. Wellicht is het de dikke rook van de longfiller maar ik heb nog geen mug gezien vanavond dus ik neem de gok en ga tegen tien uur ongemarineerd ’t vooronder in.

This entry was posted in Dutch. Bookmark the permalink.

2 Responses to Trinidad 13 juli 2016 – Iets te vieren

  1. He Gaby, alsnog van harte gefeliciteerd met je verjaardag!

  2. Kees en Anya says:

    Hi Gabi jarig geweest van harte.Wat de muskieten muggen en ander kut beesten
    die je uit je slaap houden is hier een goed middel.
    Vul een verstuiver met menthol mondwater en spray je daar mee in helpt tegen
    de muggen en tegen zweetlucht,wij liggen lekker in de mangrove en geen muggen(zweetlucht)
    Kees en Anya in Martinique

Wil je reageren? Dat kan!