St. Martin 13 april 2017 – Mijn wilde haren verloren?

Voor deze eerste echte vrije dag (behalve de zondag dan) heb ik een wellicht ietwat te ambitieus lijstje gemaakt om af te werken. De eerste stap is echter cruciaal, ik moet water hebben. Mijn Martinique water is eindelijk op en gedurende de (werk)week kom ik er niet toe water te regelen. Nu dus maar. Een oude geklonken sloep genaamd Bisquetin vaart rond in beide baaien (Marigot en Simpson) en de lagune en kan op verzoek water komen brengen. Na het ochtendnetje op de VHF wil ik deze dan ook oproepen maar sy Bruce is mij voor. En laat dat nou net mijn buurman zijn alhier. Ik kan mij er dus mooi bij aansluiten maar helaas zal ik wel tot ca. 11.00 uur moeten wachten tot de Bisquetin bij ons in de buurt zal zijn. De plannen voor vandaag gaan dus alvast wat schuiven en de ambitie zal bijgesteld moeten worden… Tegen half twaalf heb ik Arthur met de Bisquetin langszij en kan ik water tanken. Denk alleen wel dat zijn pomp wat optimistisch is afgesteld want ik moet voor 276 liter afrekenen terwijl ik een 250 liter tank heb en er volgens mij nog zeker 10 liter in moet zitten. Ok, er is wel wat overheen gegaan maar toch niet zoveel. Oh well…ik ga er geen punt van maken vandaag, ik kan er weer een paar maand tegen met deze volle tank! Alhoewel ik nu wel meer verbruikt heb dan ooit tevoren, 250 liter in ca. 55 dagen. Naast het bezoek van WJ denk ik dat ik, ondanks dat ik minder aan boord ben, in mijn werkende leven ook wat meer water verbruik. Het eerste punt is afgewerkt maar de ochtend is ook voorbij inmiddels. Schiet dus lekker op. Ik stap dan ook snel in mijn dinghy en spuit naar Island Waterworld. Althans dat is de bedoeling maar ik kom vandaag niet meer in plané met de dinghy…dus dat spuiten zit er niet in vandaag…grmblll. Het is inmiddels al weer bijna twee weken geleden dat ik de onderkant van de dinghy heb schoongemaakt en ik vermoed dat de weerstand van de alg en de pokken nu dus te groot is geworden. Ik zal dus wat geduld moeten hebben en wat later dan gepland kom ik aan bij IWW. Tref er Uli van de Andrea Helena op het terras aan en na wat babbelen ga ik naar Ronald onze HR manager om wat papieren op te halen. Ik vandaag wil namelijk een bankrekening proberen te openen. Eenmaal klaar bij Ronald tref ik collega’s Birgit en Clifton, zij verklaren mij voor gek dat ik vanmiddag ga proberen een rekening te openen. Het is vlak voor een lang weekend en het zou dus wel eens erg druk kunnen zijn bij de banken. Ze hebben wellicht een punt… Dan maar eerst eens naar de kapper. Jawel u leest het goed, ik ben het lange haar plotseling zat en daarnaast vermoed ik dat het beter is in mijn huidige functie om een wat nettere haardos te hebben. Nabij Conny’s (restaurantje) weet ik een kapper te zitten dus daar ga ik maar eens heen. De kapster blijkt een forse, hoofdzakelijk Spaans sprekende, dame te zijn en ik kan er over 45 minuten terecht. Ik vraag haar naar haar ervaring met slap, futloos haar van een blanke man maar het enige wat eruit komt is ‘yes yes’…. Ietwat bezorgd verlaat ik het kleine hokje en besluit maar even bij Conny te gaan lunchen, ik ben er nu toch tenslotte. Ik vraag haar meteen even naar de ervaring met deze kapster en ze bevestigd mijn twijfels, voor een nieuwe look kan ik wellicht beter naar een wat duurdere hairsalon even verderop gaan…. Ik verzin een smoesje en zeg dus toch maar af. Na de lunch wandel ik naar de Xperts Hairsalon, een zeer professioneel ogende kapperszaak van twee Turkse broers die weten wat ze doen en tevens een hairsalon in New York blijken te hebben. Ik ben dus in goede handen vermoed ik en na even wachten ben ik aan de beurt. De beste man blijkt niet al te veel Engels te spreken en het enige wat ik dan ook zeg is ‘kort’ en leg vervolgens mijn lot in zijn handen. Mijn Turkse kapper maakt vervolgens rap korte metten met mijn lang opgespaarde haardos. Wat resteert is een keurig kort kapseltje….da’s even wennen zeg maar. Maar het voelt wel lekker fris en ik hoef er zelf niet naar te kijken. Het kost wat maar dan heb je ook wat (minder). Via Conny’s loop ik terug en zij keurt het kapsel in ieder geval goed. Nu ik ben gekortwiekt moet ook mijn dinghy er dus maar aan geloven maar eerst moet ik terug naar de boot. Rustig pruttel ik terug. Onderweg komt Ton mij voorbij racen, hij ziet mij en probeert een korte bocht te maken om even langszij te komen. De bocht is wat te kort en de boot maakt daardoor een onverwachte zijdelingse beweging. Het gevolg; zijn hele gereedschapstas verdwijnt in de diepte… Na even bijpraten gaat Ton er snel vandoor om zijn duikfles te halen, ik pruttel verder naar de boot en trek mijn zwembroek aan om de onderkant van de dinghy en het staartstuk van de buitenboordmotor schoon te maken. Het is ook wel nodig blijkt nu, lange plukken groen wier trek ik van romp en staartstuk en daarnaast schraap ik velden met pokken van de romp af. Wanneer ik kramp in mijn tenen krijg houd ik het voor gezien en maak eerst maar eens even een proefvaartje. Kom vrij snel in plané dus het heeft duidelijk effect gehad. Mooi! Weer opgedroogd wil ik even naar Ton gaan om te informeren naar z’n bergingspoging. Dat blijkt niet nodig te zijn want Ton komt net aanvaren, hij blijkt z’n gereedschap snel terug gevonden te hebben gelukkig. Even na vijf uur besluit ik toch nog maar even naar ’t happy hour bij Lagoonies te gaan, het is tenslotte soort van weekend…. Heel erg druk is het er niet maar ik tref er wel Bob en Lia van de Boyo. Met hen klets ik een hele tijd maar rond achten beginnen er magen te knorren en houden we het voor gezien. Terug aan boord gooi ik mijn laatste pastaprut in de pan en snavel het vervolgens in de boordbios naar binnen. Ik kijk wat afleveringen van NCIS maar val er uiteindelijk bij in slaap….

This entry was posted in Dutch. Bookmark the permalink.

4 Responses to St. Martin 13 april 2017 – Mijn wilde haren verloren?

  1. Robert says:

    Uh je lijkt nu wel family van hem ????

  2. Hans says:

    Erdogan koppie…….

  3. Jelle en Nettie says:

    Dat ziet er lekker fris uit

Wil je reageren? Dat kan!